Zoeken
  • monsieursalpicon

Mooie jongens en natte haren in Taormina, Sicilië



Ik zit ‘s ochtends aan tafel en tijdens mijn Napolitaanse bakkie dwalen mijn gedachtes af naar een plek waar ik met Lisa ben geweest. Dagdromen van de hoogste categorie. De verwarming op standje sambal en op de achtergrond 24 Kitchen. Een Italiaanse kok met een heerlijk accent. Ik dacht echt even terug te zijn in het prachtige Sicilië.



Ik liep met mijn melkflessen langs de rand van het zwembad, op zoek naar een mooi plekje. Lisa wilde graag pal in de zon om bruin te bakken. Ik vind het verstandiger om het ossenwit te beschermen met factor 80 en een parasolletje. “Schat, heb je zin in een koffie of een cappuccino?”, vraagt ze. Ik zeg “ik ga wel even”. Staat daar een of andere adonis (laten we hem voor het gemak Massimo noemen) in een piepklein zwembroekje. Ik had het heel erg te doen met, uhm, mezelf.



Ondertussen dicht gestuct met zonnebrand kon ik eindelijk onder mijn parasol vandaan. Op de rand van het zwembad keek ik prachtig uit over zee. Op dat moment komt Massimo op het idee om te gaan zwemmen. Hij duikt als een kunstenaar in het water en het hele hotel keek. Hoe de gebronsde Italiaanse koffiejongen met zijn atletische lichaam het water indook. Grote slagen onder water en hop, daar trok hij zichzelf op de kant. Shit, wat een grote vent dacht ik. En hoe kan z’n haar nog zo goed zitten? Is er een pastasaus te koop waarmee je haren zo kan dichtlijmen?



Ondertussen kijkt Lisa naar mij en knikt ‘doe maar, spring maar’. Dat gaat mij natuurlijk never nooit zo goed af. Maar goed, ik laat me niet kennen en spring met m’n goddelijke frituurlichaam in dat zwembad. Ik dacht dat ik een duik nam maar op de camerabeelden was waarschijnlijk een hele andere sprong te zien. Want ik landde op de bodem en toen ik boven kwam bleek ik een overeenkomst te hebben met Massimo: ook hier keek het hele hotel. Bij mij alleen boos omdat alles nat was. Lisa stak nog wel haar duim op. Zo van ‘goed gedaan’! Dat dacht ik althans. Op de hotelkamer bleek dat ze alleen wilde checken of het wel goed ging met me na die achterwaartse snoekduik.



Later had ik een romantisch diner gepland aan de rand van de zee. Het meest luxe restaurant van Sicilië, zo bleek. Met mijn beste Engels had ik gereserveerd, want ik moest en zou Lisa verrassen. Alles was geregeld. Tafeltje aan zee, pianomuziek op de trap, violisten die meeliepen naar de entree en zelfs de maitre zag ons van mijlenver aankomen.



De reden daarvoor was dat ik me niet geheel aan de dresscode had gehouden. Lisa wel. Die zag er zoals gewoonlijk prachtig uit. Haar schoonheid in enorm contrast met mijn blauwe Adidas slippers, zwarte Fila broek en vertrouwde ananas t-shirt. Achteraf zou je zeggen ‘wat een blamage’, maar ik lach me telkens kapot als ik terugdenk aan het gezicht van die Italianen toen we de vip tafel toegewezen kregen.



Vroeger liet ik dus nog wel eens wat aan het toeval over. Nu niet meer! We willen constante kwaliteit en wijken nooit meer van onze principes af. Alles moet kloppen van top tot teen.


En dit laatste stukje is aan jullie om even in Google translate te plaatsen. Succes!


Cari lettori, volevo solo dire che apprezzo molto la vostra lettura del mio blog. Un po 'di informazione in combinazione con le cose pazze che vivo nella mia vita quotidiana. Ci sono molte belle storie in arrivo.


Continua!

147 weergaven0 opmerkingen

Recente blogposts

Alles weergeven